De media & Gevolgen

Quote Wikipedia over de media/pers:

“De pers vervult verschillende maatschappelijke functies.

  • Informerende functie. De pers verkoopt nieuws en actualiteit. Door het grote bereik van de pers proberen ook de politiek en het bedrijfsleven via hun mediakanalen informatie te verspreiden. De pers heeft dankzij dit grote bereik een bijzondere functie in de maatschappij als informatievoorziening van de burger. De pers onderzoekt hoe de overheid werkt en of deze de rechten van burgers naleeft en informatie informeert de burger hierover. In die rol kan de pers misstanden te berde brengen.
  • Controlerende functie. Door haar directe relatie met de informatiebronnen vertolkt de pers de functie van een “waakhond” (toezichthouder) die het reilen en zeilen van de overheid en het bedrijfsleven in de gaten houdt. In deze rol eist ze openbaarheid van gegevens op, of weet via informanten en klokkenluiders geheime informatie tot zich te krijgen. Dit staat op gespannen voet met staatsgeheimen. In Nederland heeft de Wet openbaarheid van bestuur journalisten meer toegang gegeven tot overheidsstukken.
  • Opiniërende functie. Door de informerende functie op grote schaal, kan de pers een stempel drukken op het nieuws. Door specifieke aandacht voor een thema heeft het invloed op de publieke opinie. Ook in opinies en columns kan beleid voorzien worden van kritiek en commentaar of een ingenomen standpunt geventileerd worden.
  • Spreekbuisfunctie. Door het direct contact met de burger kan de pers een spreekbuis vormen voor wat er leeft in de bevolking en welke misstanden er bestaan in de maatschappij. In sommige gevallen kan de pers zoveel aandacht geven aan een onderwerp dat het de publieke opinie beïnvloedt, of ze weet het onderwerp op de politieke agenda te zetten.”

Aan het begin van de crisis, toen voor het eerst harde maatregelen werden ingevoerd, zaten veel mensen in een stuip. Op dat moment kan ik mij voorstellen dat zelfs de media instemmend zijn met de genomen maatregelen, zoals het sluiten van de scholen en de horeca. Er kwamen een aantal nieuwsberichten naar buiten over de rechten die wij hebben als volk en wat de macht is van de overheid op het moment van een gezondheidscrisis, maar in de loop van de tijd volgde er weinig kritiek op het beleid. Dit werd vooral duidelijk merkbaar tijdens de persconferenties.
Wanneer tijdens de persconferenties nieuwe maatregelen werden ingevoerd, leek het alsof de journalisten in een hokje waren geplaatst. Dat ze binnen, en net buiten het hokje van die nieuwe maatregelen, vragen mochten stellen, maar het niet volledig over een andere boeg mochten gooien.
Vragen als: We zien dat jullie het nauwelijks hebben over het gezondheid/het versterken van het immuunsysteem/vitamine D; waarom niet?
Of: Jullie stellen dat het virus zich voornamelijk via grote druppels verspreidt, maar de wetenschap laat zien dat aerosolen een belangrijke, zo niet de belangrijkste rol spelen in de verspreiding van het virus; waarom nemen jullie niet het zekere voor het onzekere, en leggen meer nadruk op ventilatie?
Of: Het effect van handen wassen/stoffen mondkapjes om de verspreiding van het virus te voorkomen lijkt nihil/is niet bewezen, en kan misschien zelfs meer kwaad dan goed doen; waarom zijn deze maatregelen dan toch genomen?
Of: Waarom wordt het verplicht dragen van een mondkapje vastgezet in de wet, terwijl jullie niet aan kunnen tonen dat er medische noodzaak is volgens de Nederlandse orde van advocaten, waarmee jullie de grondwet schenden? Waarom blijft het niet bij een dringend advies?
Of: Waarom wordt hydroxychloroquine in combinatie met azitromycine en zink/broomhexine niet toegepast/onderzocht in de eerste lijn?
Of: Waarom wordt ivermectine/calcifediol/honing & zwart komijnzaad niet toegepast/onderzocht in de eerste- en tweede lijn?
Of: Waarom wordt er überhaupt geen gebruik gemaakt van de eerste lijn, als druk op de ziekenhuizen voorkomen het doel is?
Of: Waar is de wetenschappelijke onderbouwing voor (de proportionaliteit van) de maatregelen die jullie hebben genomen?

Daarnaast werd de spoedwet, die momenteel is aangenomen, tussen neus en lippen door genoemd, terwijl dit volledig veranderd hoe ons land wordt geregeerd? Alsof het een kleinigheidje is.

Nederland is bereid om 90 miljard in de economie te pompen om de schade die gemaakt is/wordt door de genomen maatregelen te herstellen. Momenteel zijn er ongeveer 11.000 coronadoden, met een maximum van ongeveer 30.000 doden als we niets zouden doen (geen vaccin, geen medicijnen en een sterftepercentage van 0,25% (studie volgt)). Dus we hebben momenteel door het nemen van de maatregelen ongeveer 20.000 (vooral oude) mensenlevens bespaard. Dit is dus ongeveer 4,5 miljoen aan kosten per bespaard leven. Leggen we daarnaast hoeveel het sparen van het leven van een gemiddelde kankerpatiënt kost: In 2017 werd er 5,9 miljard euro uitgegeven aan 110.000 kankerpatiënten, waarvan er uiteindelijk 47.000 zijn overleden. Dit is gemiddeld €94.000 per bespaard leven van een kankerpatiënt. Het besparen van een coronadode kost ons dus ongeveer 45x zoveel. Dan gaan de kosten die we maken met corona toch alle proporties te buiten?
Geen journalist die hieraan twijfelt of dit een goede keus is. Er blijft weinig over van de informerende- en ‘waakhond’-functie.

Waarom hebben wij bijvoorbeeld nog niet te horen gekregen wat de IFR per leeftijd, geslacht en het wel of niet hebben van comorbiditeiten, zoals deze studie heeft gedaan?

In deze studie zien we dus dat mannen over het algemeen meer kans hebben om te overlijden dan vrouwen. En dat het zeer veel uitmaakt of je onderliggend lijden hebt of niet. Voor 80+-ers is de kans ongeveer 3 tot 6 keer groter om te overlijden, wanneer hij/zij onderliggend lijden heeft. voor mensen tussen de 50 en 59 scheelt dit al ongeveer een factor 30 tot 50. En voor mensen tussen de 20 en 29 kan dit al ongeveer een factor 200 tot 300 schelen.
Hier zien we ook dat in de landen met lage inkomens er relatief een grotere kans is om te overlijden aan COVID dan in landen met hoge inkomens. Dit scheelt voor 80+ers ongeveer een factor 2 tot 3, wanneer hij/zij comorbiditeiten heeft en een factor 5 wanneer hij/zij geen comorbiditeiten heeft. Voor mensen tussen de 50 en 59 scheelt dit ongeveer een factor 5 voor mensen met comorbiditeiten en een factor 10 voor mensen zonder comorbiditeiten. Voor mensen tussen de 20 en 29 scheelt dit ongeveer een factor 7 à 8 voor zowel mensen met- als zonder comorbiditeiten.
Aan de hand van deze cijfers zien we ook dat de economie niet los te zien is van gezondheid, aangezien in landen met lage inkomens de kans aanzienlijk groter is om te overlijden dan in landen met hoge inkomens (wanneer we kijken naar dezelfde leeftijdsgroep). Dit komt waarschijnlijk door een combinatie van een slechtere gezondheidszorg en het minder geld hebben voor voldoende en gezond voedsel.
De bovenstaande studie is niet 100% nauwkeurig, maar de inschatting van deze studie kan voor veel mensen al een hoop duidelijkheid scheppen, en daar zijn veel mensen gebaat bij.

De media maakt zich ook schuldig aan het verspreiden van onjuistheden. Zo bevestigt het AD de uitspraak van het RIVM; dat de infection fatality rate (IFR) ongeveer 1% is. Het RIVM zegt deze schatting te baseren op onder andere de oversterfte in Nederland in combinatie met het aantal mensen dat antistoffen heeft in Nederland, onderzocht door bloedbank Sanquin.
Dit zijn de voorwaarden waar mensen aan moeten voldoen voordat ze bloed mogen prikken: Men mag 14 dagen geen klachten hebben gehad, en 14 dagen niet in de buurt zijn geweest van iemand die klachten heeft gehad.
Hierdoor zal dus een groep ontstaan die totaal niet representatieve is voor de Nederlandse bevolking. Door de voorwaarden is de kans in namelijk aanzienlijk kleiner dat degenen die bloed gaan prikken, COVID-19, en dus bijbehorende antilichamen, hebben. Dit is vooral waar voor de eerste onderzoeken die in april en mei werden gedaan door de bloedbank, waar respectievelijk 3% en 5,5% uitkwam.
Daarnaast nemen anti-lichamen na verloop van tijd af en maken sommige mensen helemaal geen anti-lichamen aan nadat ze besmet zijn geweest. Wanneer er geen anti-lichamen meer in het bloed zijn, betekent dit niet dat we niet meer immuun zijn, aangezien er nog andere vormen van immuniteit zijn. Anti-lichamen zijn maar een klein deel van het geheel. En wanneer we geen anti-lichamen aanmaken na besmetting betekent dit niet per se dat we niet immuun zijn.

Op deze niet representatieve resultaten wordt onze/de IFR dus gebaseerd, die daardoor hoger zal zijn dan die in werkelijkheid is.
Tevens werd er beleid gebaseerd op het onderzoek van Sanquin: “Het vaccin moet de redding zijn.”

Dat de IFR lagt dan 1% is ook simpel af te leiden als we naar de cijfers kijken. Als we namelijk kijken naar de case fatality rate (CFR) van de tweede golf in Nederland (die per definitie hoger is dan is dan de IFR), is deze lager dan 1%:
Hoogte piek aantal positieve testen per dag 2e golf: 10.018.


Hoogte piek aantal doden per dag 2e golf (7-day moving average): 83.


83/10.018= 0,83%. Het aantal positieve testen ligt altijd (een stuk) lager dan het werkelijk aantal besmette mensen. Niet iedereen kan en laat zich namelijk testen. Dit betekent dat de IFR dus lager ligt dan 0,83% en dat de IFR van 1% dus een leugen is.

Tevens wordt in het artikel gesteld dat nagenoeg de gehele oversterfte van de eerste golf te danken is aan corona. Dit is onmogelijk als we de cijfers uit het Verenigd Koninkrijk moeten geloven:
7 augustus kwamen er cijfers vanuit de overheid van het Verenigd Koninkrijk naar buiten, over de schade die COVID-19 en de maatregelen daar hadden aangericht tussen maart en mei:
25.000 mensen waren in deze periode dood gegaan aan COVID-19. 16.000 mensen waren dood gegaan, omdat ze door de maatregelen geen/niet voldoende zorg hadden kregen. 6.000 hiervan waren te bang om zorg te vragen, uit angst om besmet te raken. Deze 16.000 is dus ongeveer 40% van het totaal van deze doden. De schatting was dat er de maand erop 26.000 mensen zouden overlijden als gevolg van de maatregelen. Het positieve nieuws was wel, dat de maatregelen naar schatting 2.500 mensenlevens hebben bespaard.
Het is moeilijk te zeggen of dit 1 op 1 toepasbaar is op Nederland, maar de Nederlandse zorg stond, buiten COVID-19 om, compleet stil, net zoals in het Verenigd Koninkrijk. Dan zal het wel heel vreemd zijn als in Nederland de totale oversterfte aan corona te danken is.

Waarom heeft het RIVM niet een dergelijk rapport gemaakt?
De beste schatting van de IFR, onderzocht door vooraanstaand wetenschapper John P A Ioannidis, waarbij hij 61 studies samenvoegde tot één studie, is 0,23%. Dit wordt ook uitgedragen door de WHO
Waarom wordt de IFR door het RIVM bewust kunstmatig hoog gehouden en speelt de media hierin mee?

Tevens vermelden meerdere nieuwsberichten (1,2) dat we tijdens de kerst van 2020 drie mensen buiten ons huishouden uit mogen nodigen. Er wordt bewust het werkwoord mogen gebruikt, terwijl dit een dringend advies is. Het staat namelijk niet in de wet hoeveel mensen we bij ons thuis uit mogen nodigen. Buiten is groepsvorming niet toegestaan, binnen een woning wel.

Onderstaand interview geeft nog extra voorbeelden van de fouten die de media in deze tijd hebben begaan. De interviewer en de geïnterviewde gaan de Code van Bordeaux langs, die veel journalisten hebben ondertekend, en noemen voorbeelden bij punten waarop het mis gaat.

Hieronder volgt een quote uit de brandbrief van het GGZ over de rol van de media tijdens deze crisis, met af en toe aanvulling van mijn zijde:

” De afgelopen maanden leken kranten- radio- en tv-makers vrijwel kritiekloos achter het RIVM, het OMT, en het kabinet aan te lopen. Daar waar juist de pers kritisch zou moeten zijn en eenzijdige overheidscommunicatie dient te voorkomen, pleitte de hoofdredacteur van de Volkskrant zelfs voor censuur (Pieter Klok, maart 2020), omdat het verstandig zou zijn ‘om als land één lijn te trekken, en die lijn te steunen’, hetgeen veronderstelt dat de volwassen Nederlandse bevolking zelf niet in staat zou zijn om vanuit verschillende invalshoeken informatie tegen elkaar af te wegen.”

Dat de Nederlandse pers één lijn kan trekken komt omdat nagenoeg alle kranten en tijdschriften in handen zijn van twee Belgische organisaties; DPG Media en Mediahuis
Ik wil graag iedereen eraan herinneren dat censuur een kenmerk is van dictatuur.

” Naar onze mening is het de taak van de journalistiek om nieuws zo objectief en neutraal mogelijk te brengen, gericht op waarheidsvinding en het kritisch controleren van de macht. Juist de pluriformiteit van alle meningen en expertise die in een samenleving aanwezig is, is essentieel om te komen tot kennisvergaring en een verrijking en cumulatie van kennis. Onze visie vindt steun in de code voor de journalistiek (Code journalistiek, 2008). Met nadruk willen wij onderstrepen dat vanuit de vakliteratuur blijkt, dat juist kritisch blijven denken het proces van besluitvorming in onzekere tijden verbetert (Bénabou, 2013). Groepsdenken daarentegen leidt er juist toe dat belangrijke informatie wordt genegeerd en alternatieven niet serieus genomen worden (Janis, 1971). Wij pleiten voor nuancering, verfijning en maatwerk en dat missen wij. In de GGZ, de academische wereld en de hulpverlening is inmiddels een schat aan informatie en kennis over Corona-gerelateerde zaken voorhanden, waarop onvoldoende gewezen dan wel geacteerd wordt.

Het officiële narratief dat een lockdown noodzakelijk was, dat dit de enige mogelijke oplossing was, en dat iedereen achter deze lockdown stond, maakte andersdenkenden, influencers, én experts terughoudend om een andere opinie te ventileren (Whiten, 2019). Niet zonder reden, want alternatieve meningen en media worden veelvuldig genegeerd dan wel geridiculiseerd en geshamed. Wij hebben ons ook verbaasd over de vele video’s en artikelen van andersdenkenden, waaronder vele experts, die werden én worden verwijderd van sociale media; we vinden dit niet passen in een vrije, democratische rechtsstaat, te meer daar dit leidt tot tunnelvisie. Ook werkt dit beleid verlammend en voedt het de angst en de bezorgdheid in de samenleving. In dit kader wijzen wij het voornemen tot censuur van andersdenkenden in de Europese Unie af (EurLex, juni 2020).”

Social media platforms zoals Facebook, Instagram en YouTube hebben tijdens deze crisis hun beleid aangepast. Al deze sites zeggen content te verwijderen die tegen de zienswijze van de WHO omtrent COVID-19 ingaan.

Dit is als stellen dat de WHO de waarheid in pacht heeft en dat zij het altijd bij het rechte eind hebben; wat tijdens deze crisis zeker niet het geval is.

” De manier waarop de media het Coronavirus heeft benaderd – de dagelijkse statistieken met eenzijdige focus op sterfgevallen – leidde tot veel stress, angst, en bezorgdheid onder de Nederlandse bevolking. Dit heeft een negatief effect op het immuunsysteem en leidt tot meerdere niet aan Covid-19 gerelateerde mentale gezondheidsproblemen (Torales et al., 2020Zhou et al., 2020), waaronder somberheid en depressie, slapeloosheid, verhoogde agitatie en PTSS (Holmes et al., 2020van Hoof, 2020). De manier waarop Covid-19 is geframed door politiek en media, heeft de situatie ook geen goed gedaan. Oorlogstermen waren geliefd en krijgshaftige taal ontbrak niet. Er is veelvuldig gesproken van een ‘oorlog’ met een ‘onzichtbare vijand’ die ‘verslagen’ moet worden. Het gebruik in de media van zinnen als ‘zorghelden in de frontlinie’ en ‘slachtoffers van Corona’, heeft de angst verder gevoed, evenals het idee dat we mondiaal met een ‘killervirus’ te maken hebben. Journalistiek is momenteel te weinig gericht op rationele en te zeer op emotionele berichtgeving. Dit geeft extra stress en deze stress kan er mede toe bijdragen, dat bij mensen met een psychosegevoeligheid, een psychose wordt uitgelokt (Brown et al., 2020).”

Daarnaast zorgt stress ervoor dat het immuunsysteem van mensen verzwakt, wat de kans op ernstige schade en overlijden wanneer men besmet raakt, zal vergroten.

” Wij roepen de media op om hun verantwoordelijkheid alsnog te nemen, door in het kader van onafhankelijke journalistiek de cijfers in verhouding en in perspectief te plaatsen, een beroep te doen op openbaarheid van bestuur (WOB) en inzage te eisen in de gehanteerde rekenmodellen van het RIVM.”

Het ironische aan dit alles; journalisten zijn vaak genoodzaakt kritische vragen te stellen om aan nieuwe informatie te komen. Tegenwoordig zijn er veel mensen die kritische vragen stellen over het beleid (behalve de journalisten). Deze mensen worden afgeschilderd als complotgekkies. Hiermee zetten journalisten dus eigenlijk hun eigen beroep te kakken.
Daarnaast worden de mensen die kritisch zijn nagenoeg altijd persoonlijk belachelijk gemaakt, waarbij vervolgens niet wordt ingegaan op de inhoud van wat zij zeggen.

In het deel wat hieronder volgt wil ingaan op de gevolgen van de door de overheid genomen maatregelen. Ik wil beginnen met opnieuw een aantal quotes uit de brandbrief van de GGZ over de geestelijke-, en daardoor ook lichamelijke gevolgen van de maatregelen. Onder sommige quotes staan aanvullingen van mijn zijde. Ik raad iedereen aan om de brandbrief in zijn geheel te lezen:

” Het verstoren van sociale netwerken, zoals dit van overheidswege is gebeurd, heeft aantoonbaar een sterk negatief effect op de psychische gezondheid (Wood en Bourque, 2018). De verstoring van de dagelijkse routine en het idee dat bij velen leeft dat ze de situatie niet meer onder controle hebben, leidt tot een verhoogd stressniveau, wat dan weer fysieke en emotionele vermoeidheid tot gevolg heeft. Opvallend veel jongeren ervaren stress (Engbersen et al. 2020; GGD, 2020). Hoewel acute stress op zichzelf niet schadelijk is, is aanhoudende stress, die dagen, weken of maanden voortduurt, wel schadelijk (Azza et al., 2019). Bij oudere mensen versnelt chronische stress het verouderingsproces aanzienlijk. Chronische stress heeft voorts invloed op het ontstaan van ernstige ziekten zoals kanker, het vermindert de werking van het immuunsysteem en kan resulteren in voortijdige sterfte (Dhabhar, 2014). In het algemeen rapporteerden zowel vrouwen als mannen de afgelopen maanden dat het psychisch welbevinden laag ligt. Angst, stress en ernstige somberheid als gevolg van de crisis en/of de maatregelen werden in april en mei van dit jaar door grofweg een derde* van de ondervraagde burgers ervaren (Marangos et al., SCP, 2020).”

* Als we dit extrapoleren naar heel Nederland betekent dit, dat er ongeveer 5,5 miljoen mensen waren die angst, stress en/of ernstige somberheid ervoeren als gevolg van de crisis en/of de maatregelen.

” Het sociale ritme van mensen is eveneens verstoord. Maar liefst een kwart van de mensen heeft niets om naar uit te kijken (Engbersen et al. 2020; GGD, 2020). De helft van de jongeren tussen de 18 en 25 jaar voelt zich eenzamer door de coronacrisis (I&O, 2020). Mensen die zich eenzaam voelen hebben een groter risico om een ernstige angst-, stemmings- of middelenstoornis te ontwikkelen (deLange et al., Trimbos, 2020). Fysieke gezondheidseffecten waar eenzaamheid toe kan leiden, zijn bijvoorbeeld beroertes, hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten, slaapproblemen en een verminderde afweer. Niet alleen is een verband tussen eenzaamheid en lichamelijke en psychische gezondheid overtuigend aangetoond, maar ook een sterk verband tussen sociaal isolement en sterfte is al lang bekend (Berkman, 1979). Ook meer recente studies hebben aangetoond dat eenzaamheid en sterfte nauw samenhangen (Holt et al., 2010, 2015).

De economische recessie waarin we door het Nederlandse overheidsbeleid zijn beland, zal leiden tot een toename van het aantal suïcides (Reeves et al., 2014). De bezuinigingen die zullen volgen in de nasleep van de economische crisis zullen naar verwachting eveneens zorgen voor een toename van het aantal zelfdodingen (Stuckler en Basu, 2013).”

“Mensen die reeds psychische problemen hadden, blijken in dit kader extra kwetsbaar. Uit een onderzoek van het Trimbos-instituut (13 mei 2020) blijkt dat onder mensen die reeds met psychiatrische problematiek kampen, klachten met 40% zijn toegenomen sinds de coronacrisis. Patiënten met obsessief-compulsieve stoornissen (zoals smetvrees) of een paniek- of angststoornis ervaren sinds Covid-19 een toename van klachten. De nieuwe regels brengen ook mensen met autisme in de problemen (Sisco van Veen, De Jonge Psychiater, 2020). Het wegvallen van de structuur alsmede de tegenstrijdigheid van de regels is voor deze groep zeer lastig. Er is een toename van automutilatie, suïcidale gedachten, depressie en psychotische symptomen bij patiënten. Het aantal psychiatrische opnames is gestegen (Mind april 2020). Door de social distancing-regels kon er de afgelopen periode in mindere mate een beroep gedaan worden op sociale voorzieningen en de toegankelijkheid van de gezondheidszorg is in het gedrang gekomen. Hierdoor worden juist de kwetsbaarste mensen in de samenleving geraakt. Zij hebben immers geen buffer of een sterk sociaal netwerk dat hen kan beschermen voor deze gevolgen (Stuckler et al. 2009).

Zeer zorgelijk is dat de negatieve psychologische effecten zich maanden tot jaren later nog kunnen manifesteren. Onderzoek heeft laten zien, dat sociaal geïsoleerde mensen met cognitieve en psychiatrische ziekten tijdens een MERS uitbraak, 4-6 maanden na het opheffen van de quarantaine nog steeds angstig en ontstemd zijn (Kompanje, 2020).

Ook voor kwetsbare gezinnen zijn de gevolgen van het coronabeleid extra hard aangekomen en zullen de naweeën nog lang voelbaar blijven. De onderwijsachterstand van kinderen die veel extra zorg en aandacht behoeven zal nog meer toenemen. Gezinnen die al in armoede leefden, zijn door de maatregelen omtrent corona hard geraakt (Augeo, juli 2020).

Al met al zijn juist de kwetsbare mensen, van wie het kabinet aangaf hen te willen beschermen, door het gevoerde beleid benadeeld en verzwakt (Schippers, 2020).

” De psychologische schade van een door de overheid opgelegde quarantaine is zeer ernstig. Zelfs bij vrijwillige isolatie treedt er schade op, zij het in mindere mate. De baten van een dergelijke quarantaine moeten zorgvuldig worden afgewogen ten opzichte van de psychologische kosten (Brooks et al., 2020). Echter lijkt er van een zorgvuldige afweging geen sprake te zijn geweest. De regering heeft enerzijds voor gedwongen, sociale en fysieke isolatie van de kwetsbare groepen gekozen, ondanks dat dit serieuze neveneffecten op zowel fysieke als mentale gezondheid van deze kwetsbare groepen heeft. Aan de wezenlijke behoeften van deze mensen lijkt veel te weinig aandacht te zijn besteed. Anderzijds gaven medewerkers in de ouderenzorg al in een vroeg stadium aan beschermende kleding te willen dragen, ook mondbescherming, maar dit stonden de RIVM-richtlijnen opvallend genoeg aanvankelijk niet toe. Voor het belang van goede ventilatie is in diezelfde richtlijnen nog altijd nauwelijks aandacht. Sterker nog, ventilatie zou verboden zijn in verzorgingstehuizen, ook tijdens een eventuele hittegolf. De hele gang van zaken bevreemdt ons.

Wij menen dat de meeste mensen in de risicogroepen prima in staat zijn om zelf te bepalen of zij bepaalde risico’s wel of niet willen lopen, en dat de mensen die werkzaam zijn in deze sectoren heel goed zelf kunnen bepalen op welke wijze de zorg voor kwetsbare groepen zou moeten worden ingericht. “

” Door quarantaine en sociale isolatie wil men voorkomen dat mensen geïnfecteerd raken met het virus en bijgevolg ziek worden. Daarbij wordt er over het algemeen van uitgegaan, dat de weerstand van de geïsoleerden gelijk blijft door de maatregel. Dit blijkt echter in het geheel niet het geval te zijn (Cohen et al., 1997). Men wil met de gedwongen quarantaine en sociale isolatie voorkomen dat ouderen en kwetsbaren ziek worden en komen te overlijden. Gesteld kan echter worden dat hoe meer sociale en emotionele verbintenissen mensen hebben, des te resistenter zij zijn tegen virussen. Het lijkt er veel meer op – volgens alle wetenschappelijke studies hierover – dat de isolatie en quarantaine juist dodelijke gevolgen hebben (Kompanje, 2020). Er wordt dan ook oversterfte in de verpleeg- en verzorgingshuizen gezien, die niet direct aan Covid-19 gerelateerd kan worden.

Gedurende de SARS-uitbraak lieten personen die meer dan 10 dagen in isolatie werden geplaatst significant hogere post-traumatische stresssymptomen zien dan zij die minder dan 10 dagen in isolatie werden geplaatst. Ook verwardheid en boosheid namen significant toe (Hawryluck et al., 2004). De duur van de sociale isolatie is aldus van invloed op de psychische gezondheid. Al met al heeft de sociale isolatie van vele ouderen in Nederland ruim drie maanden geduurd. Met een verwoestende impact op de psyche van vele van onze kwetsbare ouderen, van wie het kabinet juist beweerde hen te willen beschermen.”

“De Nederlandse burger wordt aangesproken op diens verantwoordelijkheid voor de ander. Tegelijkertijd wordt de eigen verantwoordelijkheid, evenals autonomie en zelfbeschikking, sterk ondermijnd door de diverse beperkende controlemaatregelen, de geboden en de verboden en de kliklijnen. Deze tegenstrijdige boodschap kan – bewust danwel onbewust – leiden tot innerlijk conflict, frustratie en verwarring. Voorts wordt er in toenemende mate verantwoordelijkheid gelegd bij kinderen en jongeren, hetgeen wij zeer zorgwekkend vinden. Kinderen worden aangesproken op een verantwoordelijkheid richting ouders, hetgeen een systemische omkering betreft. Ouders zorgen voor kinderen, niet andersom. Wanneer kinderen worden (op)gevoed met het idee dat zij verantwoordelijk zijn voor de gezondheid en zelfs leven of dood van hun ouders, of opa’s of oma’s, wordt hen een potentiele dader-rol toegekend, met alle psychische en sociale gevolgen vandien (zie de literatuur betreffende familiesystemen en dader- slachtofferdynamieken). Voorts wordt kinderen nu aangeleerd hun medemens te zien als gevaarlijk, hetgeen de basis van een gezonde toekomstige samenleving ondergraaft.”

Den Helder kwam met de campagne genaamd ‘Verziek het niet.’ Zij brachten deze schokkende campagnevideo uit.

” De angst voor ziektekiemen en de argwaan jegens mensen die deze mogelijk met zich meedragen, leeft alom. Er is onder de bevolking grote angst voor een tweede golf van het virus. Vele mensen leven om die reden in voortdurende angst, zijn hyperalert en op hun hoede. Aangezien het virus voor de het overgrote deel van de mensen mild verloopt, wordt de angst voor het virus een groter probleem dan het daadwerkelijke virus zelf. Door angst verandert immers ook de biologie van het lichaam. Ons lichaam zal zich steeds meer gaan aanpassen aan deze angst; onze cellen gaan over tot de beschermingsmodus om te overleven, in plaats van te groeien om te gedijen. Het lichaam zet het immuunsysteem op een laag pitje of schakelt het zelfs uit. Langdurige aanwezigheid van angst en stress verandert de fysiologie van het lichaam (Lipton, 2014).”

Bij het lezen van deze gevolgen, zullen we bijna mogen stellen dat we het ene probleem (het overspoelen van de zorg) hebben vervangen voor een andere probleem (de gevolgen die hierboven staan beschreven). De brandbrief van de GGZ behandeld voornamelijk de gevolgen op geestelijke gebied, waarbij zij al stellen dat alleen deze gevolgen al te groot zijn voor het waarborgen van de maatregelen. Uiteindelijk is het erg lastig om te zeggen of, op basis van de inhoud van de brandbrief, het middel erger is dan de kwaal. Vele gevolgen zullen namelijk pas later zichtbaar zijn en we hebben het over dingen die niet tastbaar zijn.
Maar het belangrijkste punt dat ze maken, is dat de afweging simpelweg niet is gemaakt, en wanneer deze wel is gemaakt, het niet zichtbaar is voor ons omdat de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) achter slot en grendel zit sinds het begin van deze coronacrisis. De mensen die toch reactie ontvingen, kregen niet waar ze om vroegen.

Eén van de gevolgen die veroorzaakt worden door de maatregelen die wereldwijd worden genomen, die niet behandeld wordt in de Nederlandse media en waarvan de conclusie kan worden getrokken dat we per direct uit de lockdown moeten, is hongersnood. De schatting is dat aan het eind van het jaar het aantal mensen dat in ernstige hongersnood zit, zal verdubbelen van 130 miljoen- naar 265 miljoen mensen. Van deze mensen zullen elke dag 12.000 mensen komen te overlijden, waarvan 6.000 kinderen.
Omdat veel arme landen afhankelijk zijn van andere landen voor hun voedselvoorziening/inkomsten; denk bijvoorbeeld aan toerisme en transport (import & export), en deze door de corona crisis zijn stilgelegd, zullen in deze arme landen de gevolgen niet te overzien zijn, aangezien zij geen buffer hebben. De maatregelen die wij in Nederland nemen, hebben niet alleen invloed op Nederland zelf, maar zullen ook de aanleiding zijn voor de gevolgen die in Afrika plaatsvinden. Hoe langer wij deze maatregelen aanhouden, hoe hoger deze dagelijkse sterfte zal worden. Wanneer er 12.000 mensen per dag overlijden, zal dit ongeveer 4,4 miljoen per jaar zijn. Aan het begin van deze crisis werd door dit onderzoek een schatting gemaakt dat de komende 20 jaar, 100 miljoen mensen zullen overlijden aan hongersnood als gevolgen van de maatregelen wereldwijd worden genomen. Zoveel mensen kunnen niet eens overlijden aan COVID-19 wanneer we het ‘gewoon’ over de planeet hadden laten razen! Zoals ik al eerder zei, is de IFR ongeveer 0,25%. Momenteel wordt gesteld, dat wanneer 70% van de wereld bevolking besmet is geweest, er groepsimmuniteit zal ontstaan en het virus langzaam uit zal doven. 70% van 8 miljard mensen maal 0,25% is ongeveer 14 miljoen mensen. Dit scheelt dus een factor zeven ten opzichten van de 100 miljoen die door hongersnood zullen overlijden! Stel het virus wordt endemisch, zoals de griep, dan zullen er niet elk jaar 14 miljoen mensen overlijden aan corona. Deels omdat mensen immuniteit zullen hebben voor een bepaalde tijd (voor SARS was dit een jaar of 2-3) en deels omdat er dan al meerdere werkzame medicijnen en vaccins zullen zijn. Wanneer we dit combineren en een ruime schatting maken dat 90% van de doden door medicijnen en vaccins voorkomen kunnen worden. Dan zullen er in de komende 20 jaar nog ongeveer 11 miljoen (0,9*14.000.000/2,5) mensen sterven. Dus een totaal van 25 miljoen (11+14). Dit is het dus alsnog een factor vier minder dan de 100 miljoen mensen die aan hongersnood zullen overlijden. En dan hebben we het nog niet eens over de psychische en economische schade gehad. Dit zal een reden moeten zijn om per direct uit de lockdown te gaan! Wel onder voorwaarde dat de medicijnen die ik genoemd heb, gebruikt gaan worden in zowel de eerste als de tweede lijn. Wat we nu doen, is het verschuiven van de ellende naar een ander land, zodat wij het niet hoeven te zien.

Wanneer ik al deze fouten/grove nataligheden bij elkaar optel, kan ik niet anders dan tot de volgende conclusie komen:
De persconferentie is één grote poppenkast en de media fungeert als spreekbuis voor de overheid in plaats van voor het volk. Tevens fungeert het als spreekbuis voor farmaceutische bedrijven, want het zwart maken van hydroxychloroquine, het negeren van onder andere ivermectine en het reclame maken voor vaccins heeft namelijk weinig met objectieve journalistiek te maken.
Zolang veilige en effectieve medicijnen die niet worden gebruikt in de eerste en tweede lijn (die beter zijn dan de medicijnen die er nu worden gebruikt), zal dit elke dag onderwerp van gesprek moeten zijn. Momenteel gaan er namelijk onnodig mensen dood, gaan er onnodig bedrijven failliet, en lopen mensen onnodig schade op.
Ik durf zo ver te gaan om te zeggen dat dit bewust is, want het is geen eenmalig schoonheidsfoutje waarbij een medicijn over het hoofd wordt gezien; dit is het stelselmatig negeren van veilige en effectieve medicijnen. Deze crisis wordt kunstmatig in stand gehouden en de mede hebben daar mede schuld aan.

Op dit moment kunnen we ons ook afvragen of dit niet altijd zo geweest is, dat de media als een spreekbuis fungeert voor onder andere de overheid, maar dat het tijdens deze crisis duidelijk naar voren komt. Dat de overheid plannen heeft en dat de media als middel wordt gebruikt om het volk te overtuigen/sturen zodat deze plannen uitgevoerd kunnen worden. En wanneer de overheid de mist in gaat, de media de schade probeert te beperken. Ik denk dat dit vooral voor onderwerpen geldt waar veel geld en politieke belangen mee gemoeid zijn.
Om duidelijk te maken waarom ik dit denk, raad ik jullie aan om onderstaande documentaire in zijn geheel te bekijken. Het is een documentaire over 9/11. Wanneer nu de gedachte ‘daar heb je weer zo’n complotgekkie’ omhoog komt, wil ik je vragen om deze aan de kant te schuiven en de documentaire toch een kans te geven, en met een open blik te bekijken. Ik hoop dat er na het kijken een kleine opening ontstaat voor het idee dat er mensen/instanties bestaan die over lijken kunnen gaan voor het vergaren van geld, macht, controle en/of andere (politieke) doeleinden; dat dit niet alleen iets is wat in minder welvarende landen gebeurd, en dat de media deze mensen/organisaties steunt in het bereiken van hun doel(en).

Ik hoop dat jullie na het doornemen van dit hoofdstuk niet meer direct alles voor waar aannemen wat de media jullie vertelt en dat jullie af en toe de moeite nemen om zelf onderzoek te doen, vooral wanneer het onderwerpen betreft waar veel geld en/of politieke belangen mee gemoeid zijn. Dit geldt voor alle soorten media. Op de alternatieve mediakanalen worden soms ook conclusie getrokken die op basis van de aanwezige informatie niet kunnen worden getrokken. Zoals het 5G-veroorzaakt-COVID-19 verhaal; waarbij er louter een correlatie was te zien tussen steden waar 5G aanwezig was en steden waar COVID-19 aanwezig was, zonder een plausibele verklaring voor het mechanisme te kunnen geven. Of het Hugo-de-Jonge-is-een-babybloed-drinkende-pedofiel verhaal; wat een gevalletje; als we het maar vaak genoeg zeggen wordt het vanzelf waar, was. Het zijn dit soort theorieën die ervoor zorgen dat terechte kritische vragen worden afgescheept als complottheorieën.
Uiteindelijk heeft niemand de tijd om alles te controleren, en is een beetje vertrouwen noodzakelijk. Controleer af en toe je bronnen, zodat je niet klakkeloos je volledige vertrouwen aan iets geeft. Zelf doe ik dit door zo dicht mogelijk te blijven bij wat de wetenschappelijke literatuur zegt en deze ook zelf door te nemen.

Samenvatting:

De Nederlandse mainstreammedia:

  • Zijn nagenoeg kritiekloos op het beleid door de overheid gevoerde beleid
  • Maken veilige en effectieve medicijnen voor COVID-19 (en de mensen die deze gebruiken/aanbevelen) zwart
  • Verzwijgen het bestaan van veilige en effectieve medicijnen voor COVID-19
  • Hebben het uitsluitend over vaccinatie (vaccinatiepropaganda)
  • Zwijgen over de hongersnood die ontstaat door de wereldwijd genomen maatregelen
  • Boezemen ons onnodig veel angst in
  • Dragen bij aan het polariseren van de samenleving

De journalisten die de Code van Bordeaux hebben ondertekend, hebben deze tijdens deze crisis geschonden.

Conclusie

De Nederlandse mainstreammedia zijn niet onafhankelijk, integer en objectief en zijn mede verantwoordelijk voor de onnodige dood van duizenden Nederlanders en de onnodige schade aan de economie.

Deel